بی تـــو این چشمه سار شب آرام، چشم گرینده ی اهوان است.
بی تـــو این دشت سرشار، دوزخ جاودان است.
بی تـــو مهتاب تنها ی دشتم
بی تـــو خورشید سرد غروبم
بی تـــو بی نام و بی سرگذشتم
بی تـــو خاکسترم
بی تـــو ای دوست
بی تـــو این خانه تاریک و تنهاست
بی تـــو خفته بر لب سخنهاست!
بی تـــو خاکسترم
بی تـــو ای دوست!