عاشق مردم شد و رفت.

****

من اگه کسی رو داشتم      دیگه در به درنبودم

با غم و غربت و اندوه        دیگه همسفر نبودم

اگه زخم نخورده بودم     تو رو باور نمی کردم

توی این حسار پر درد    با غمت سر نمی کردم

کولی شب زده بودم     پشت گریه صدات کردم

از پس آینۀ اشک           تا همیشه نگات کردم

درد عشق اقمار مرگ         مسلخ پائیز و برگه

قصّۀ عشق و حقیقت           قصّۀ گل و تگرگه