آه...

ای خسته ترین قطره باران

چگونه خصلت باران شدن

را اموخته ای

که امید تو از جریان

نمی افتد

و با کدام فضیلت صنوبران

همتراز شد ه ای

که شعر دوری تو از زبان نمی افتد؟

                   اگر دیدی  نگاهی خسته دارم

                                    و حس کردی که خیلی بی قرارم

                                                              بدان تو با عبور از کوچه دل

                                                                            در اوردی دمار از روزگارم

نوشته شده توسط دانیال عاشق در جمعه هفتم تیر 1387 ساعت 7:27 موضوع | لينک ثابت