ندای قلب عاشقم را به گوش همه رساندم

                 به تو و کلبه عشقمان بالیدم

تو همه گمشده ام شدی

حال که اینچنین شیفته توام باش تا در کنارت آرامش بیابم

ملیحه با همه وجودم دوست دارم

به کجا میروی ای عشق؟

به کجا؟

صدای قلب مرا بشنو

و به سویم بیا

که همانا ساز دلم با نوای قلبت یکیست

و این دل تا ابد برای تو میسازد

و برای تو میسوزد

به سویم بیا ...

که این ساز شکسته خوش نوایی دارد

عشقم تا آخر عمرم باهاتم

گفتم نرو پرپر میشم گفتی: میخوام رها باشم گفتم: آخه عاشق شدم گفتی:میخوام

تنها باشم گفتم: دلم گفتی: بسوز گفتی: یه عمری باز هنوز گفتم: پس عمرم چی

میشه گفتی: هدر شد شب و روز گفتم: آخه داغون میشم گفتی: به من خوش

میگذره گفتم: بیا چشمام تویی گفتی: آخر کی میخره گفتم: منو جنس میبینی

گفتی: آره بی قیمتی گفتم: یه روز کسی بودم با من نکن بی حرمتی گفتم: صدام

میمیره باز گفتی: با درد بسوز بساز گفتم : حالا که پیر شدم گفتی: که از تو سیر

شدم...

گفتي مي خوام بهت بگم همين روزا مسافرم
«بايد برم» براي تو فقط يه حرف ساده بود
کاشکي مي ديدي قلب من به زير پات افتاده بود
شايد گناه تو نبود، شايد که تقصير منه
شايد که اين عاقبتِ اين جوري عاشق شدنه
***
سفر هميشه قصه رفتن و دلتنگيه
به من نگو جدايي هم قسمتي از زندگيه
هميشه يک نفر ميره آدم و تنها مي ذاره
ميره يه دنيا خاطره پشت سرش جا مي ذاره
هميشه يک دل غريب يه گوشه تنها مي مونه
يکي مسافر و يکي اين وره دنيا مي مونه
***
دلم نمياد که بگم به خاطر دلم بمون
اما بدون با رفتنت از تن خستم ميره جون
بمون براي کوچه‌اي که بي تو لبريزه غمه
ابري تر از آسمونش ابراي چشماي منه
***
بمون واسه خونه‌اي که محتاج عطر تن توست
بمون واسه پنجره اي که عاشق ديدن توست!

اشك در چشمان من طوفان غم دارد

ولي خنده برلب ميزنم تا كس نداند درد من

تورا جز سختي راهت غمي نيست

درون كوله بارت ماتمي نيست

بدان دوري زتودرد كمي نيست

بی تـــو این چشمه سار شب آرام، چشم گرینده ی اهوان است.
بی تـــو این دشت سرشار، دوزخ جاودان است.
بی تـــو مهتاب تنها ی دشتم
بی تـــو خورشید سرد غروبم
بی تـــو بی نام و بی سرگذشتم
بی تـــو خاکسترم
بی تـــو ای دوست
بی تـــو این خانه تاریک و تنهاست
بی تـــو خفته بر لب سخنهاست!
بی تـــو خاکسترم
بی تـــو ای دوست!