موج موج عاشقی جلو می روم

در ساحل امنت صخره ها نشسته اند. . .

من در آغوش توام،

من را

هر کجا که می خواهی

تا

دور دست های نا پیدا

ببر . . ..

من با کوله باری از امید مسیر عشق رو طی کردم ولی افسوس:

چون نی مینالم از داغ جدایی

دریغا ای نسیم آشنایی

چنان گشتم غبار آلود غربت

که ندانم خود بودم کجایی

آيا شما کسي رو ميشناسين که عاشق باشه و عاقلم باشه ؟ من که سراغ

ندارم...چون واقعا منافات دارن با هم عشق ديوانگي مياره.عاشق عاقل عاشق

نيست .

همه لرزش دست و دلم از آن بود          

          که عشق پناهی گردد

 پروازی نه گريزگاهی گردد

آی عشق آی عشق چهره ی آبی ات پيدا نيست.

و خنکای مرهمی بر شعله زخمی   نه شور شعله بر سرمای درون

 آی عشق آی عشق چهره ی سرخ ات پيدا نيست.

آی عشق آی عشق رنگ آشنای چهره ات پيدا نيست....

من پذیرفتم شکست خویش را

                         پندهای قلب دور اندیش را  

من پذیرفتم که عشق افسانه است

                                    این دل درد آشنا دیوانه است

گرچه تو تنهاتر از من می روی

                                         آرزو دارم ولی عاشق شوی

آرزو دارم بفهمی درد را

                                   تلخی بر خورد های سرد را

غم دوری تو عشقم...
هر چی غصه ست به سر من اومده
تو که رفتی بعد تو غم اومده
تو که رفتی همه چی تموم شده
خنده این روزا برام حروم شده
تو که رفتی طاقتم سر اومده
اشک چشمام از غمت کم اومده
تو که رفتی همه چی تموم شده
خنده این روزا برام حروم شده
تو که رفتی واسه من دنیا غریبه به خدا
تو که رفتی زندگیم دیگه تمومه به خدا
دیگه من طاقت ندارم نمی تونم بمونم
این روزا از بهت غربت نصفه جونم به خدا
         خیاله از تو گذشتن واسه من اره محاله
         محاله بی تو بمونم بودنم بی تو عذابه