تبليغاتX
دلنوشته های یک پـسر تــرکمن

دلنوشته های یک پـسر تــرکمن

عشق من ملیحه

عشق من عاشقم باش!!

هر که را عشق نباشد نتوان زنده شمرد

نگاه با همه بیگانه ات را دوست دارم

تماشایی تو هستی دیدنت را دوست دارم

پس از تو رنگ گلها هم فریب است

پس از تو روزگارم بی فروغ است

که می گوید پس از تو زنده هستم نی

هرکه می گوید دروغ است
                                

                           ای ستاره بی تو تاریکم*
                                 

                          بی تو من به انتها نزدیکم *

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام خرداد 1387ساعت 19:18  توسط دانیال تنها  | 

//

 

از بس که غم تو قصه در گوشم کرد

غمهای زمانه را فراموشم کرد

یک سینه سخن به درگهت آوردم

چشم های سخنگوی تو خاموشم کرد.

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام خرداد 1387ساعت 18:59  توسط دانیال تنها  | 

عکس

www.aminpidofsh.blogfa.com

 

www.aminpidofsh.blogfa.com

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم خرداد 1387ساعت 3:5  توسط دانیال تنها  | 

کاش بودي ...!!!!

 

کاش بودي تا دلم تنها نبود تا اسير غصه ي فردا نبود کاش

بودي تا براي قلب من زندگي اين گونه بي معنا نبود کاش

بودي تا لبان سرد من بي خبر از موج و از دريا نبود کاش

بودي تا فقط باور کني بعد تو اين زندگي ....!!!!!

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم خرداد 1387ساعت 2:53  توسط دانیال تنها  | 

عشق///.....

 

 

*عشق* با لبخند شروع میشود با بوسه شکوفا می شود با گریه رشد می کند با ۱۱۰تمام میشود.*

+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم خرداد 1387ساعت 20:6  توسط دانیال تنها  | 

؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!؟؟؟///

 

از چه بنویسم ،از دره های عجیب زندگی یا از دشت سبز خیال.

 

از حوض نقره ای دلم که در زمستان زندگی یخ بسته است ویا

 

از ماهی های آرزو که  در خزان بی بهار در این حوض پرسه

 

               میزنند در انتظار مخاطبی از دور.

 

 

نمیدانم ،ولی دیگر آیا پنجره ی دلم از یاسهای محبتت با نصیب

 

 میشود و...

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه پانزدهم خرداد 1387ساعت 21:33  توسط دانیال تنها  | 

/.//.//.//.//.///....

 

 

رفیق من سنگ صبور غم هام

 

به دیدنم بیا که خیلی تنهام

 

هیشکی نمی فهمه چه حالی دارم

 

چه دنیای رو به زوالی دارم

 

مجنونم و دل زده از لیلی یا خیلی دلم گرفته از خیلیا

 

نمونده از جوونیام نشونی پیر شدم پیر تو ای جوونی

 

پیر شدم پیر تو ای جوونی

 

تنهای بی سنگ صبور خونه ی سرد و سوت و کور

 

توی شبات ستاره نیست موندی و راه چاره نیست

 

اگرچه هیچ کس نیومد سری به تنهاییت نزد

 

اما تو کوه درد باش طاقت بیار و مرد باش

 

تنهای بی سنگ صبور

 

خونه ی سرد و سوت و کور

 

توی شبات ستاره نیست

 

موندی و راه چاره

 

اگر بیای همونجوری که بودی کم میارن حسودا از حسودی

 

صدای سازم همه جا پر شده هرکی شنیده از خودش بی خوده

 

اما خودم پر شدم از گلایه هیچی ازم نمونده جز یه سایه

 

سایه ای که خالی از عشقو امید همیشه محتاجه به نور خورشید

 

همیشه محتاجه به نور خورشید...

 

تنهای بی سنگ صبور خونه ی سرد و سوت و کور

 

توی شبات ستاره نیست موندی و راه چاره نیست

 

اگرچه هیچ کس نیومد سری به تنهاییت نزد

 

اما تو کوه درد باش طاقت بیار و مرد باش

 

تنهای بی سنگ صبور

 

خونه ی سرد و سوت و کور

 

توی شبات ستاره نیست

 

موندی و راه چاره نیست.....

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه چهاردهم خرداد 1387ساعت 13:35  توسط دانیال تنها  | 

غم

 

              

              در خواب ناز بودم شبي..

                 ديدم کسي در مي زند...
 

                 در را گشودم روي او...

                ديدم غم است در مي زند...

                 اي دوستان بي وفا...
  

                       از غم بياموزيد وفا...

                                  غم با آن همه بي گانگي...

                                         هر شب به من سر مي زند...

+ نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم خرداد 1387ساعت 13:40  توسط دانیال تنها  |